Jeuk bij honden
Krabben, likken of bijten is normaal hondengedrag. Maar doet je hond dit opvallend veel? Dan is er vaak meer aan de hand. Jeuk kan ontstaan door parasieten, een allergie of andere gezondheidsproblemen. Sommige honden hebben milde klachten, anderen ontwikkelen hevige jeuk of huidproblemen. In deze tekst lees je de meest voorkomende oorzaken en wanneer het verstandig is om naar de dierenarts te gaan.
Vlooien
De meest voorkomende oorzaak van jeuk is een vlooienbesmetting. Sommige honden hebben nauwelijks klachten ondanks veel vlooien, andere honden kunnen van één beet al een heftige huidreactie krijgen. Een vlooienplaag ontstaat snel: een volwassen vlo legt tot vijftig eitjes per dag. Slechts een klein deel van de vlooien zit op de hond zelf, het grootste deel bevindt zich in de omgeving. Behandeling bestaat uit een maandelijks middel tegen vlooien, en bij een besmetting is ook behandeling van de omgeving nodig.
Mijten
Verschillende soorten mijten kunnen jeuk en huidproblemen veroorzaken. De meest voorkomende zijn:
Demodex canis (puppyschurft): komt voor bij jonge of verzwakte honden. De eerste klachten zijn kale plekken en schilfering, later ontstaat jeuk. De diagnose wordt gesteld met een huidafkrabsel.
Schurftmijt: veroorzaakt heftige jeuk, met name bij de oorranden, ellebogen en buik. De huid kan kaal worden en korsten of schilfers vertonen. Deze mijt is besmettelijk.
Oormijt: komt vooral voor bij pups. Klachten zijn schudden met de kop en krabben aan de oren. Vaak is er zwart oorsmeer zichtbaar. Een juiste diagnose wordt gesteld met een oorkijker.
Vermoed je een mijtbesmetting? Ga dan altijd even langs de dierenarts.
Voedselallergie of -overgevoeligheid
Sommige honden reageren allergisch op bepaalde eiwitten in voeding. De klachten bestaan uit jeuk aan de poten, oksels, liezen, flanken en oren. Soms zijn er ook maag-darmklachten. De diagnose wordt gesteld met een eliminatiedieet van minimaal zes tot acht weken. Daarna wordt gecontroleerd of de klachten terugkeren bij het aanbieden van andere voeding. Bij een voedselallergie krijgt de hond levenslang een speciaal dieet.
Atopie (omgevingsallergie)
Atopie is een allergie voor stoffen in de omgeving, zoals pollen, huisstofmijt of schimmels. Sommige rassen zijn extra gevoelig, zoals de West Highland White Terriër, Franse Bulldog, Labrador Retriever en Boxer. De klachten bestaan uit jeuk, roodheid en schilfering van de huid, vaak rond de kop, oksels, liezen, buik en poten. Oorontstekingen komen ook vaak voor. De diagnose wordt gesteld via bloedonderzoek of een huidtest. Een voedselallergie moet eerst worden uitgesloten. De behandeling bestaat uit vermijden van allergenen, eventueel medicatie of immunotherapie.
Anaalklieren
De anaalzakken liggen naast de anus en produceren geurstoffen. Als de klieren verstopt raken, kan dit leiden tot likken, bijten aan de staartbasis of 'sleetje rijden'. In sommige gevallen raakt de klier ontstoken of ontstaat er een abces. De dierenarts kan de klieren legen en een ontsteking behandelen.
Andere factoren
Jeuk kan ook verergeren door warmte, stress of zwemmen. Houd rekening met deze prikkels als je hond gevoelig is.
Wanneer naar de dierenarts
Neem contact op met de dierenarts als je hond:
veel krabt, likt of bijt aan de huid of poten
kale plekken, roodheid of korstjes krijgt
zich opvallend veel likt aan de achterkant of 'sleetje rijdt'
plotseling meer aan de oren krabt of met de kop schudt
jeuk blijft houden ondanks vlooienbestrijding
diarree of braken krijgt in combinatie met jeuk
Bij twijfel is het altijd verstandig om advies in te winnen. Hoe eerder de oorzaak wordt achterhaald, hoe beter de klachten onder controle kunnen worden gebracht.